2 - پس از جستجوى بسيار در مجلدات بحار ( علاوه بر احاديث مربوط به برزخ ) ، و نيز با استفاده از رايانه ، تنها يك حديث از « زيد كناسى » يافتم كه آن نيز به شرح سيماى حضرت امام زمان ( عجل الله تعالى فرجه ) مربوط است . - ج 51 ص 41 . و به خاطر اين كه ممكن است مراد علامه طباطبائى ، « يزيد كناسى » باشد كه در چاپ « زيد » آمده باشد ، همه موارد يزيد كناسى را نيز بررسى كردم چيزى در اين باره نيافتم . ظاهراً مراد ايشان « ضريس الكناسى » است كه در جلد 6 ص 286 مى باشد . در اين حديث كه ضريس كناسى آن را از امام باقر ( ع ) نقل مىكند ، مردم ساده و مستضعفين فكرى ، و نيز عقلى ، كودكان و مخالفينى كه ناصبى نيستند و اعمال صالحه دارند ، از اهل بهشت شمرده شده اند . ناصبى كيست ؟ كسانى كه مى دانند ائمّه طاهرين ، امام واجب الطاعه هستند در عين حال از روى عناد يا به خاطر منافع سياسى و مادى ، از آنان پيروى نكنند ، ناصبى هستند . برخى ها مى گويند : ناصبى آن است كه نسبت به اهل بيت ( ع ) يا يكى از آنان ، دشمن باشد . افرادى پيدا مى شوند كه مى گويند : ناصبى فقط كسى است كه اهل بيت ( ع ) را سبّ كند . مطابق منابع لغت ، هر سه مورد مصداق « نصب » است . و همين طور است در حديث هائى كه نصب و ناصبى را معنى كرده اند . به هر صورت ، آيا مى توان گفت كه اين فرمايش علامه طباطبائى نقد بر نظر علامه مجلسى نيست - ؟ و مى توان گفت شرح و اكمال آن است ؟ زيرا قاعد « قاصر و مقصّر » تكليف مسئله را روشن كرده است و نمى توان گفت مرحوم طباطبائى از قاعد « قاصر و مقصّر » غفلت كرده و يا به معنى مصدر از باب افعال ( اخلال - انكار ) كه در عبارت مرحوم مجلسى است توجه نكرده است ، يا مى توان گفت ؟ - ؟